Bye Bye, till the next time!

Marcel Vanthilt, Emma Rotsaert, Geert Vanbever

Ode aan TC-Matic

Emma Rotsaert (25), gerenommeerd actrice (How to Kill Your Sister, Play4 & Streamz) én ervaren podiumbeest (Parkaparaplu & Body Electric, Sisters of Mercy-tribute), is al jaren wild van een band die ze nooit live heeft gezien: TC-Matic! 

TC-Matic is dé legendarische postpunkband van de Belpop uit het begin van de jaren 80, met Arno Hintjens, Jean-Marie Aerts, Serge Feys, Ferre Baelen & Rudy Cloet.

Emma Rotsaert vertaalt de snedige, snoeiharde slijpfunkrock van TC-Matic naar gitaarsynthwave anno nu. Ze plukt uit dé drie albums van TC-Matic: TC-Matic (1981), L’Apache (1982) & Choco (1983). Ook de eerste singles passeren, maar vooral de vergeten liveklassiekers schitteren: ‘Bye Bye Till The Next Time’, ‘The Parrot Brigade’, ‘With You’, ‘Que Pasa’, ‘Ha, Ha’, ‘Being Somebody Else’, … Bikkelhard van oorsprong, brandend fris vandaag.

Arno is al veelvuldig én terecht gehuldigd, maar in deze voorstelling gaat het uitsluitend over het nooit geëvenaarde TC-Matic.

Om zeker te zijn dat een en ander nog harder klopt, is Marcel Vanthilt ingeschakeld. Hij was erbij vanaf de eerste minuut, ging op tournee met de groep én deed de lichtshow. Hetgeen hij in Bye Bye, Till The Next Time! wellicht opnieuw zal doen, vanop de scène!

Na het alom geprezen album AA!PKPP (*), waarmee Arbeid Adelt! (Marcel Vanthilt, dus) & Parkaparaplu (Emma Rotsaert & Geert Vanbever) in 2026 op talrijke podia in België & Nederland kletterden, smijten zij zich nu op het baanbrekende oeuvre van TC-Matic.

(*) Recensies over “AA!PKPP”, voorjaar 2026.

Het Nieuwsblad: **** "Vanthilt is cultureel erfgoed dat je tot het einde van zijn dagen zal inspireren én heerlijk op de zenuwen blijft werken"
OOR: " Heerlijk fragmentarisch en absurdistisch koppelt Marcel Vanthilt en co spitsvondigheid aan snoeiharde elektronica, heftig klinkende dansmuziek en noisy klanktapijten. "
De Standaard:*** "Van het geheel spat energie, nervositeit, boosheid en luim af... Marcel Vanthilt blijft de belhamel van de Vlaamse Popklas"
Dansende Beren: **** "een plaat die zonder moeite mag meedingen naar de titel van beste Vlaamse plaat van het jaar. Absurd, dansbaar en muzikaal overtuigend. Ga dit vooral ook live zien."
Luminous Dash: " Dolgedraaide, hypernerveuze poëzie gedragen door gestuwde elektropop met wortels in de jaren 80 zonder er te blijven stilstaan."